Niet interessant

Als ik de afwas ga doen, zet ik eerst alle vuile vaat aan de rechterkant van het aanrecht. Aan de  linkerkant zet ik het afdruiprek. Teiltje vullen met warm water, een paar druppels afwasmiddel erin. Met de roze borstel was ik eerst de glazen af, bierglazen spoel ik om. Dan de kopjes afwassen, en zet alles links in het afdruiprek.
Dan afwasmiddel erbij en borden alvast in het sop. Eerst ga ik alle kopjes en glazen afdrogen en opruimen. Met de blauwe borstel was ik alles….

Interessant? absoluut niet.
Belangrijk? voor mij wel. Als ik op deze manier de afwas doe, geeft het me meer dan alleen een schone vaat. Het stelt me gerust, er is orde, niet alleen in m’n keuken maar ook in m’n hoofd.
Je zou het een ritueel kunnen noemen, het bezweren van de onrust die de wanorde van vuile vaat bij mij oproept. En dan, als alles klaar is: een leeg aanrecht. Dat geeft zoveel voldoening en tevredenheid. Helaas duurt dat altijd maar kort.

Als er mensen komen eten of logeren, laat ik ze niet graag de afwas doen. Dan zou ik er bovenop moeten gaan staan en aanwijzingen geven hoe ze het moeten doen.
Gezellig praten als je samen de afwas doet? Ik ken het concept, maar dat zou me teveel afleiden. Ik ben geen multi-tasker. Bij een ander thuis kan ik dat wel, dan mag het gerust op hun manier en hoef ik niet op te letten.

Ik besef dat er ergens een grens ligt en als ik die overga, wordt het dwangmatig.
Dwangmatigheid valt me bij anderen wel op, en ik vraag me dan af hoe mijn manier van afwassen ervaren wordt.