Niet interessant

Als ik de afwas ga doen, zet ik eerst alle vuile vaat aan de rechterkant van het aanrecht. Aan de  linkerkant zet ik het afdruiprek. Teiltje vullen met warm water, een paar druppels afwasmiddel erin. Met de roze borstel was ik eerst de glazen af, bierglazen spoel ik om. Dan de kopjes afwassen, en zet alles links in het afdruiprek.
Dan afwasmiddel erbij en borden alvast in het sop. Eerst ga ik alle kopjes en glazen afdrogen en opruimen. Met de blauwe borstel was ik alles….

Interessant? absoluut niet.
Belangrijk? voor mij wel. Als ik op deze manier de afwas doe, geeft het me meer dan alleen een schone vaat. Het stelt me gerust, er is orde, niet alleen in m’n keuken maar ook in m’n hoofd.
Je zou het een ritueel kunnen noemen, het bezweren van de onrust die de wanorde van vuile vaat bij mij oproept. En dan, als alles klaar is: een leeg aanrecht. Dat geeft zoveel voldoening en tevredenheid. Helaas duurt dat altijd maar kort.

Als er mensen komen eten of logeren, laat ik ze niet graag de afwas doen. Dan zou ik er bovenop moeten gaan staan en aanwijzingen geven hoe ze het moeten doen.
Gezellig praten als je samen de afwas doet? Ik ken het concept, maar dat zou me teveel afleiden. Ik ben geen multi-tasker. Bij een ander thuis kan ik dat wel, dan mag het gerust op hun manier en hoef ik niet op te letten.

Ik besef dat er ergens een grens ligt en als ik die overga, wordt het dwangmatig.
Dwangmatigheid valt me bij anderen wel op, en ik vraag me dan af hoe mijn manier van afwassen ervaren wordt.

Een gedachte over “Niet interessant

  1. Voor mij heel herkenbaar, Vriendelijke Dame! Voor mij is zo’n ritueel een houvast in de chaos van troep op het aanrecht, de handelingen die ik aan het doen ben/de handelingen die ik nog moet doen/al gedaan heb maar die toch nog aan me trekken. Via het ritueel kan ik vaststellen dat ik de juiste dingen aan het doen ben en dat stelt me gerust. Mijn ritueel is mijn planning voor de afwas. Het is een soort trechter waar ik alle acties die bij de afwas horen en die in mij door elkaar lopen in gooi zodat ze er als één samenhangende stroom van handelingen uit komen.

    Je hang naar het vasthouden aan het ritueel gaat naar mijn idee niet om het ritueel zelf, maar om wat het je oplevert. Voor mij geldt: als anderen in mijn keuken mijn spullen afwassen op een andere manier, hoe moet ik dan zou gauw vaststellen of alles goed gaat? Ik heb juist dat ritueel uitgevonden om grip te krijgen op het proces ‘afwassen’. Het is daarmee ook een meetlat.

    Ik loop trouwens weg als iemand anders de afwas doet. Ik ga later wel kijken hoe het gegaan is. Te veel prikkels.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s