Prinses op de erwt

Verwend word ik wel genoemd, of lastig.
Ja, het klopt dat ik heel gevoelig ben, overgevoelig. Ik ben heel kritisch op wat ik eet en drink, liever helemaal geen koffie dan oplos, of iets wat al een poosje staat te pruttelen. Ik heb er last van als de radio aanstaat tijdens een gesprek, als iemand loopt te roken of het ergens vies ruikt.
In bed duurt het even voordat ik goed lig: pyjama zonder kreukels, dekbed en kussen goed, geen richels in het onderlaken. Alles graag op mijn manier. Daarom is het ook heerlijk om alleen te wonen, geen concessies of compromissen over de inrichting of het huishouden.
Maar verwend? Ik woon in een goedkoop huurhuis, heb geen auto, koop nooit nieuwe kleren en hoef geen vliegvakanties naar verre oorden.

De prinses op de erwt had een hele stapel matrassen nodig, om de erwt die eronder lag niet meer te voelen. Andere prinsessen zaten alleen in een kasteel, te wachten op een prins. Of ze dwaalden door de paleistuin, om kikkers te kussen.
In sprookjes sprak de geïsoleerdheid van de prinsessen me altijd aan, ik voelde me verwant met hun alleen zijn, hun overgevoeligheid.

Als klein meisje kwam ik wel eens met mijn oma bij een oudtante. Zij had een prachtige, lange, oude kamerjas, van mooie geborduurde stof. Ze vond het goed als ik me daar dan mee verkleedde, en plechtig door de kamers schreed.
Dan voelde ik me even een echte prinses!

Vrieda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s