Humor

“Ja, jij hebt wel een soort van humor”, zei een vriendin tegen me. Dat vond ik wel grappig, want tot dan toe had ik haar gevoel voor humor juist nogal onontwikkeld gevonden. Wij hadden dus verschillende soorten humor.

In de lessen Spaanse taal die ik volg, kreeg ik een keer onbedoeld de hele klas aan het schaterlachen. Ik had mijn opmerking serieus bedoeld.
Dat is me wel vaker gebeurd, en ik voel me iedere keer uitgelachen. Maar achteraf besef ik dat ze het niet kwaad bedoelden.

Ik herken veel in de droge humor van Herman Finkers. Hij maakt graag onconventionele shortcuts, niet belemmerd door de culturele bagage van hoe het hoort. Dat ervaar ik als ‘door de regels van de cultuur heen kijken’. Ook in mijn hoofd levert dat vaak grappige situaties op.
Andere voorbeelden (rolmodellen) in wie ik mijn manier van denken terug hoor, zijn ook allemaal mannen. Je zou kunnen zeggen dat ik een mannelijk soort humor heb.

Vroeger op de middelbare school maakte ik in de klas grapjes, die wel gewaardeerd werden. De leraren tolereerden het, omdat ik netjes binnen de marges bleef van wat een braaf meisje mag zeggen.

Ik heb een fijn gevoel ontwikkeld bij wie en in welke situatie mijn humor op prijs zal worden gesteld, dus ook wanneer ik beter niets kan zeggen.
Alleen het omgekeerde, het serieus bedoelen en uitgelachen worden, komt nog wel eens voor.

Vrieda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s