Duidelijk?

“Ik kom zo bij u” zei de vrouw in de witte jas, terwijl ze snel wegliep in de gang.
Het was niet makkelijk te vinden geweest, het punt waar ik bloed moest laten prikken. In een wijkcentrum, waar wel in de hal een bord stond met een pijl, maar verder waren er geen bordjes meer.
Van de vorige keer wist ik nog wel ongeveer waar het was. Op een van de deuren in de lange gang stond dat daar het bloedprikpunt gevestigd was. Omdat er niemand was om het aan te vragen, deed ik maar voorzichtig de deur open.
“Wilt u wachten op de gang?” zei de vrouw in het wit. Ze was bezig een man bloed af te nemen. “Sorry” zei ik, en deed snel de deur weer dicht.
Op de gang stonden een paar stoelen, daar ging ik braaf zitten wachten. Maar ik verwonderde mij weer eens over de onduidelijkheid die sommige organisaties creëren. Waarom niet een extra pijl en een aanduiding boven de stoelen, dat daar de wachtruimte was?
Toen ik aan de beurt was besloot ik, onbewust, om me meegaand op te stellen. De verpleegkundige kwam op mij over als geïrriteerd, kortaf en niet echt vriendelijk. Een suggestie van mij om het aantal bordjes uit te breiden, zou zij denk ik niet waarderen.  Dat mensen, die hier voor het eerst kwamen, liepen te dwalen, zou haar waarschijnlijk niet interesseren.

Vrieda

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s