Buitengesloten

Eén van de opleidingen die ik heb gedaan, was de Pabo – de opleiding voor leraren in het basisonderwijs. De afsluitende stage was bedoeld om te laten zien dat je het vak in de vingers had, genoeg kon en wist om zonder hulp voor de klas te staan.

Omdat ik pas op m’n 50e aan de Pabo begon, was ik veel ouder dan de gemiddelde stagiaire. Veel collega’s op de basisschool hadden er moeite mee dat ik geen ervaring had en als groentje toch wel wat steun van hen verwachtte.
In het begin van de stage was de juf die officieel les gaf aan deze klas, er nog bij. Ze had een goede verstandhouding met haar klas, maar was niet bereid daarin met mij te delen. Een incident maakte heel duidelijk dat zij liever maatjes bleef met haar leerlingen dan met mij.

Achteraf kan ik zien dat zij één van de mensen is geweest, die zo op mij reageerden. Als ik dan niet begreep wat ik verkeerd deed, en ze het me niet konden of wilden vertellen, voelde ik me vreselijk afgewezen, buitengesloten.
Het heeft er toen toe geleid dat ik mijn opleiding afbrak en in een depressie raakte.
Gelukkig was er een jaar later een school met een goede lerares, die alsnog bereid was mij de juiste kneepjes te leren. Zo kon ik mijn opleiding afronden met een diploma.

Vrieda

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s