Er net naast

“…en ik neem aan dat ik die oude medicijnen dan weer moet innemen. Dus…”
Het blijft even stil aan de andere kant van de lijn. Dan zegt de assistente: “we zullen een afspraak voor u maken”.

Alweer heb ik het idee dat ik iets verkeerds zeg, dat er een stilte valt of geen reactie komt. Waarschijnlijk is het de manier waarop ik het zeg, de woorden die ik gebruik of de toon. De assistente had misschien een vraag verwacht: “moet ik dan die oude medicijnen weer gaan innemen?”.
Bij collega’s zei ik een keer: “ik heb erover nagedacht en volgens mij …”, maar kreeg niet de kans om mijn zin af te maken. Later bedacht ik dat het voor hun niet leuk was om dat te horen, alsof zij er niet over nadachten!

Met name van vrouwen wordt verwacht, dat ze het over relaties en emoties hebben en dat ze zich afhankelijk opstellen. Onlangs noemde iemand me nog ‘directrice’, mijn moeder noemde me wel ‘mevrouw de regisseuse’.
Ik zit er vaak net naast. Dat ik graag over feiten wil praten, over informatie, dat wordt meestal niet gewoon gevonden. De woorden die ik dan gebruik scheppen afstand.
Sinds ik weet dat ik autisme heb, betrap ik mijzelf er vaak op. Soms merk ik het al op, vlak voordat ik het ga zeggen. Maar ik kan het dan toch niet laten, het lijkt onweerstaanbaar.

Vrieda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s